Merhaba 30 yas sikintilari, merhaba hayatin yukleri ve merhaba o yukleri omuzlayip kaldirmaya calisan PANIK ATAKli kalbim!
Insanin atan bi kalbinin olmasi guzel fakat dakikada bilmem kac kez atiyo olmasi, onu atarli hale getirmesi ve o kalbin sol memenin altin olmasi ve dakikada bir, memeye atilan elle kalbin atisini hesap etmeye calismak oooo, cok yorucu bi gundu benim icin bugun.
Aslinda hersey Havva’nin o elmayi yiyip, bizi bu arabesk dunya’ya getirisiyle basladi. Ee madem geldik neden uzulmuyoruz, neden kafamiza takmiyoruz, icimize atmiyoruz dedim ve attim attim ve sonunda vucudum, insansiz savas ucagi gibi kendi kendine havalanip, kendi kendine savasmayi becerdi. Suan ara ara hala bi yerlere gidip gelen bi kafam ve onla tempolu calismayan bi de kalbim oldu.
Panik atak hakkinda bilmek istemedigim herseyi bugun ogreten bu kalbime, biraz kirginim, ben boyle hizlanan baska bisey gormedim! yavas biraz yavasssssss